پس آيه دلالت دارد بر وجوب اطاعت مطلقهء اولى الأمر ، و هر كه به وجوب اطاعت مطلقهء اولى الأمر قايل است وجوب امامت قائل است . و روايت مستفيضه در ميان خاصه و عامه كه اين است كه « من مات و لم يعرف امام زمانه مات ميتة الجاهلية » « 1 » ، و وجه دلالت ظاهر شد . و غير اين دو آنچه در اثناى كلام ظاهر خواهد شد ان شاء اللّه تعالى . و منازعهء مردم در خصوص امام بىآنكه سخن در حاجت به امام گويند در زمانهاى دراز غير از خوارج تأييد حاجت مىكند اگر مناقشه كند كسى در افادهء قطع كردن هر يك در مجموع شكى نيست . [ ادلهء نقليه بر امامت امير مؤمنان عليه السّلام ] و اما دليل بر امامت آن حضرت عليه السّلام ادلهء نقليّه بسيار است از آيه و اخبار كه مجموع افاده قطع مىكند اگر چه خصوص هر يك افادهء قطع نكند « 2 » . [ نزول آيهء تصدق در ركوع ، در شأن أمير مؤمنان عليه السّلام ] از جمله ادله آيهء شريفهء إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ « 3 » ظاهر معنى آيه اين است كه : نيست ولى شما مگر اللّه تعالى و رسول او و آنانى كه ايمان آورده‌اند ، آنانى كه نماز به جا مىآورند و زكات مىدهند ، حال كونى كه در ركوع باشند . اول بايد بيان نزول آيه در شأن أمير مؤمنان عليه السّلام كرد و بعد از آن بيان دلالت

--> ( 1 ) . منابع روايت سابقا ذكر شد . ( 2 ) . سفينة النجاة : 70 . ( 3 ) . مائده ( 5 ) : 55 .